Hoe word je fotograaf? Bij de ene zit het al van kindsbeen af in het bloed, bij anderen komen de kriebels op iets latere leeftijd. Fotograaf Bart Meeus was op zijn twaalfde jaar steeds druk in de weer met het fototoestel dat hij voor zijn communie had gekregen. Vanaf zijn 16de werd fotografie een dagelijks begrip in zijn doen en laten. Bart heeft altijd een zeer grote passie gehad voor de fotografie. Hij keek graag naar foto's en bestudeerde ze uitvoerig. "Ik vond het altijd boeiend hoe een foto tot stand kwam." Het eindresultaat is dan ook heel belangrijk voor hem. Nog belangrijker dan het fotograferen zelf.

"Het moment dat je het album overhandigt aan het koppel en het enthousiasme hoort, dat geeft mij een echte kick. Daarom probeer ik telkens weer het beste van het beste te maken. De bruidsparen verdienen het." Huwelijksfotografie is zijn specialiteit. Hij werkt heel graag samen met de bruidsparen. "Iedere keer is het een uitdaging, want elk koppel is anders. Je moet je keer op keer bewijzen. Dat is een echte drijfveer om mijn werk goed te doen."

De motivatie bij Bart zit wel goed. Het feit dat hij zijn vak zo graag doet, zorgt ervoor dat de bruidsparen geen probleem hebben om hem in vertrouwen te nemen."Het is natuurlijk altijd heel even afwachten, maar meestal klikt het van meet af aan met de bruidsparen en heb ik een leuke band met hen." Om dan zichzelf te blijven voor de lens van Barts toestel, oppert op zich dan ook nooit moeilijke momenten. Dit heeft volgens Bart twee redenen:"ik zeg altijd: let niet op mij. Een opdracht die ze met veel plezier uitvoeren", grapt hij. Hij maakt er een kunst van zichzelf quasi onzichtbaar te maken die dag om zo de mooiste en de meest spontane en emotionele foto's te krijgen.

Daarbovenop laat ik de hele reportage niet langer duren dan nodig."Als je een bruidspaar twee à drie uur vasthoudt voor de lens is er op het einde, volgens Bart, geen sprake meer van spontaniteit. Het koppel wordt moe en de concentratie is er een beetje uit.."Een reportage mag geen lijdensweg worden, het moet een leuke herinnering zijn met prachtig beeldmateriaal als bewijs.

Bart Meeus